حکایت لُری
بِئیگ خَڒی بی بی، یه دالۊ غوتغوتۊئی بی. یه کوڒی داشت که آزَڤ بی. ٱما هرچه هو جَڒ اْیۉوِرد؛ کوڒکه دل وه زینه اْستیڌن نیداڌ. سی یو که فؽل داسه اْیَشنیڌ و اْڌۊنست وا هیچ بئیگی نیسازه. یه دمۊنی گوڌشت. کوڒکه دیڌ داس پؽل وابیڌه ۉ نیوَردس. گوڌ: «خا، مو همیسو اْڒوم و خوم یه بئیگ نازاری ایاروم سیت.» یه ڒۊ، بیدونگی داس نشست و وا خَڒه یه بئیگ خڒینی ؤوراوِرد، لواس کرد وه وَرس و زولف و مِینا هم کرد سیس. اۊسو بیدونگی اْورد و نهاڌس مِن تۊ. در تۊکه نه هم قولف کرد. داس که اْویڌ، گوڌ: «دا ستینوم! بئیگته اْوردوم. ڒۉ ۉ زه بؽرین نیمدری بنیرس.» دالۊ اْویڌ و زه مِن ئۊ نیمدرییو سِیل مِن تۊکه کرد. دیڌ یه دوئڌری مِینا وه سَر نشسته مِن ئۊ تۊئو وه یه سیک تاریکی. کوڒسه بونگ کرد و گوڌ: «ڒۊله! سیچه بئیگکه نه کردییه مِن تۊ؟ ڒۉ بیارس وه دَر تا سَر و ڒیسه بۊس کونوم.» ٱما کوڒکه گوڌ: «نه، دا هرنگوم! بئیگ تو غلوؤه کَمڒی هڌ. ٱر وا هو گپ بزنی، اْوَرده ۉ اْڒه وه مال بوهس. ایسه بؽلا یکی دو ڒۊ همۊچو بمئنه. ورهوره ڒیس اْگوشه، خوس ایا وه دَر و وا تو گپ اْزنه.» کوڒکه هنه گوڌ، دالۊکه باؤر کرد و دی زۊن بورد وا گ...