حکایت لُری پاپریک
خرگۊش و کاسهپوشت بی بی یه ڒۊ یه خرگۊشی هِی کوؤؽر اْنهاڌ وه کاسهپوشتی سی دل یواش ڒه ڒئڌنس. ئۊ کاسهپوشتو گوڌ: «بؽل وا ٱمۊن. وا تو مسابقه دۉ اْڌوم و مَرج اْبندوم که برنده اْبۊم.» خرگۊشکه که زه ئی پؽشنهاڌو غلوؤه نهاڌ بی وا هنده، جواو داڌ: «خا، قوۊل! اْزمایشت کونیم و بنیَریم چه اْبۊ.» جَلدی هومقسه وابیڌن که ڒوؤا توڒ مسابقه نه سیسۊن دیار کونه ۉ داور مسابقه بۊئه. اۊسو که مجال مسابقه اْویڌ، هرده وا یک وَستن وا ڒه. ٱما خرگۊشکه جلدی چونۊن زیڌ وا نها ۉ زه کاسهپوشتکه دیر وابیڌ که مَنِست خۊئه کمی زمند بزنه. په شلال وابیڌ و وه سَر تیر خۉ بوردس. مِن ئی مینهئو، کاسهپوشتکه همیجۊر نرمه نرمه توروکست و آخرسر ڒسست وه خط آخر. بالاخره ئۊ خرگۊشو وا هۉل زه خۉ فیچست و وا پای سرعت خوس نهاد وا دۉ. ٱما اۊسو که ڒسست فَئمست کاسهپوشتکه وه نها هو مسابقه نه برنده وابیڌه. AHare was one day making fun of a Tortoise for being so slow upon his feet. “Wait a bit,” said the Tortoise; “I’ll run a race with you, and I’ll wager that I win.” “Oh, well,” replied the Hare, who was much amused at the idea, “let...
